Graffiti Island

Graffiti Island to jeden z tych efemerycznych, garażowych zespołów, które zniknęły tak szybko jak się pojawiły, zostawiając po sobie kilka singli, jedną EPkę i wielki niedosyt. W latach 2008-2010 trójka przyjaciół ze wschodniego Londynu – gitarzysta Conan Roberts, perkusistka Cherise Payne i frontman Pete Dee – udowodniła światu, że można nagrać coś takiego jak noisowy, no-fi pop.

Hi-fi to skrót od high fidelity oznaczający nagranie o wysokiej wierności oryginałowi. Analogicznie lo-fi to low fidelity, czyli niska wierność, oznacza muzykę nagraną celowo w niskiej jakości, najczęściej w celu uzyskania „brudnego” dźwięku, a czasem po prostu z braku kasy na nagranie. No-fi to żadna wierność, totalny nihilizm, typ nagrania balansujący na granicy „czy to w ogóle powinno nazywać się muzyką?”. To powrót do prawdziwie punkowej zasady zrób-to-sam.

Muzyka Graffiti Island to jedyne w swoim rodzaju, krótkie, melodyjne, brudne utwory, stylistyką przypominające muzykę The Stooges czy Beat Happening. A zresztą co ja Wam będę opowiadać, posłuchajcie sami. M.

Graffiti Island – Mountain Man

Graffiti Island – Head Hunters

Graffiti Island – Demonic Cat

Graffiti Island – Perverse Savage

Tropicalia czyli Os Mutantes

Os Mutantes (por. mutanci) to brazylijski zespół grający psychodelicznego rocka, związany z ruchem Tropicalia.

Os Mutantes został założony w 1966 roku, w Sao Paulo przez dwóch braci: Arnaldo Baptista (bas, klawisze i wokal) i Sergio Dias Baptista (gitara i wokal) oraz wokalistkę Ritę Lee. Podczas jednego z ich pierwszych występów w programie telewizyjnym, zespół zapoznał się z Gilberto Gil’em, wpływowym twórcą zwianym z ruchem Tropicalia.

Os mutantes – A Minha Menina

Tropicália, znana również jako Tropicalismo, to brazylijski ruch artystyczny, który powstał pod koniec 1960 roku. Obejmował on formy sztuki takie jak teatr, poezja i muzyka. Ruch charakteryzował się połączeniem elementów popu i awangardy, a także fuzji tradycyjnej kultury brazylijskiej oraz obcych wpływów. Dominującą zasadą Tropicalia była antropofagia, czyli rodzaj „kanibalizmu kulturowego”. Dziś Tropicália jest kojarzona głównie z muzycznym odłamem ruchu, i definiowana jest jako mieszanka brazylijskich i afrykańskich rytmów z rock & roll’em.

Os Mutantes – Bat Macumba & Panis Et Circensis

Po hiatusie, który trwał od końca lat 1970 od 2006 roku, Mutanci ponownie nagrywają i jeżdżą z koncertami po całym świecie. Do tej pory wydali 10 albumów studyjnych i są jednym z najbardziej znanych zespołów rockowych w Brazylii – i nie tylko. W 1993 Kurt Cobain w otwartym liście do Arnaldo Baptisty domagał się jubileuszowej trasy koncertowej. W 1998 Beck oddał hołd grupie utworem albumem „Mutations” (ang. mutacje). Do czerpania inspiracji z muzyki Os Mutantes przyznają się także David Byrne i Davendra Banhart.

Beck – Tropicália

W 2012 roku premierę miał film dokumentalny na temat zespołu i całego ruchu kulturowo-polityczne jakim była „Tropicália”. Jeszcze nie miałam czasu go obejrzeć, ale zapowiada się, że będzie to dobra odtrutka na buro-szarą polską zimę. M.

Zwiastun Tropicália (2012)